Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, 10 Νοεμβρίου 2016
Ανατρέχοντας στην ετυμολογική σημασία της λέξης οστεοπόρωση, αυτή προέρχεται από το «πορώδες οστό», δηλαδή, χαρακτηρίζεται από ευπαθή ή εύθραυστα οστά. Αναφορά στην ύπαρξη της υπάρχει πριν από 4000 χρόνια στην Αίγυπτο, παρά το ότι η ασθένεια αναγνωρίστηκε μόλις το 1824 (Patlak & Teitelbaum, 2001).
Η οστεοπόρωση απασχολεί ειδικότερα τον γυναικείο πληθυσμό αν και τα στοιχεία από διάφορες έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες υποτιμούν τη σοβαρότητα και τις συνέπειες της, δεν γνωρίζουν ότι τα κατάγματα του ισχίου και η ανικανότητα είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτή, καθώς, επίσης, ένα μεγάλο ποσοστό αγνοεί ότι η οστεοπόρωση μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο (National Osteoporosis Foundation and Gallup Organisation, 1991).
Το ίδιο σοβαρές διαταραχές παρουσιάζουν οι μυοσκελετικές παθήσεις, οι οποίες προκαλούνται από τον χώρο και το είδος της εργασίας με κόστος όχι μόνο για τους εργαζόμενους αλλά και τους εργοδότες. Είναι γεγονός ότι, όταν αναφερόμαστε στην υγεία μας συχνά σκεφτόμαστε τη διατροφή, την άσκηση – ή την έλλειψη της, ή την τελευταία συνομιλία που είχαμε με τον γιατρό μας. Παραβλέπουμε τις συνθήκες στις οποίες πολλοί από μας περνούμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας - και αυτός δεν είναι άλλος από τον χώρο εργασίας μας. Οι μυοσκελετικές παθήσεις περιλαμβάνουν κάθε βλάβη ή διαταραχή των αρθρώσεων ή άλλων ιστών που οδηγούν σε αναπηρία με επιπτώσεις στη μείωση της απόδοσης κατά την εργασία ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που επιβάλλουν την αποχώρηση από την εργασία.
Πέραν των ορισμών, γίνεται μικρή αναφορά στον πόνο, στον χρόνιο πόνο που υποφέρουν και τη μοναξιά των ατόμων που τους επιβάλλουν οι ασθένειες αυτές. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε μια άρρητη συνεννόηση σιωπής για το πώς νιώθουν. Κάποιοι θα πουν ότι έτσι έχουν τα πράγματα, απλά, αφήνοντας το να συμβαίνει.
Ζούμε σ’ ένα διαρκή θόρυβο, σ’ έναν κόσμο που τα πάντα γίνονται γρήγορα, που δεν υπάρχει χρόνος, σχεδόν ποτέ. Όλα αυτά, δυσχεραίνουν την επικοινωνία μας. Την ίδια στιγμή, όμως, τα πράγματα αλλάζουν γρηγορότερα από ότι παλαιότερα επειδή ακριβώς υπάρχει ενημέρωση: Στο πως αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, στο πως ενημερωνόμαστε για τις ασθένειες που υπάρχουν, στο πως ανατρέπουμε νοοτροπίες, στο πως απενεχοποιούμε τον πόνο.
Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια εκθέτουμε το θέμα του πόνου έστω και αν για πολλά χρόνια κανείς δεν μιλούσε γι’ αυτόν. Σταθερά, μπορεί όχι με τους ρυθμούς που θα θέλαμε, εστιάζουμε όχι μόνο στην παροχή ιατρικής περίθαλψης αλλά και στην παροχή στήριξης στα άτομα που υποφέρουν από χρόνιο πόνο. Είναι σημαντικό να στέλνουμε το μήνυμα ότι η απόσταση που μας χωρίζει από τους ανθρώπους αυτούς, δεν υπάρχει. Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου στα δύσκολα, στον πόνο τον δικό μας και των συνανθρώπων μας, όλοι θα έχουμε ένα χέρι να μας κρατήσει. Υπάρχει μεγάλη δύναμη στο τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί.
Όσο μεγαλώνω, αντιλαμβάνομαι ότι η ελευθερία μας είναι εξαιρετικά εύθραυστη, ουσιαστικά υπάρχει ενόσω είμαστε υγιείς. Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε από εμάς. Κι’ ενώ υπάρχει πάντα ο πειρασμός της απαισιοδοξίας, στο χέρι μας είναι να τον διώξουμε, μέσω της τριλογίας της πληροφόρησης, της επικοινωνίας, της γνώσης. Γι’ αυτό και οφείλουμε να εξάρουμε το έργο και τις προσπάθειες όλων όσων προάγουν τη γνώση για το ότι υπάρχει βοήθεια, όπως γίνεται σήμερα από τον Σύνδεσμο κατά της Οστεοπόρωσης και των Μυοσκελετικών Παθήσεων. Αν και ο κόσμος είναι περίπλοκος, αποδεικνύεται πως χρειάζεται μόνο μια ομάδα ανθρώπων για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη και να την ευαισθητοποιήσει, προάγοντας την αλληλεγγύη που όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει ανάμεσα μας προς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας.
Συγχαίρω τους διοργανωτές της σημερινής εκδήλωσης και εύχομαι ολόψυχα, καλή συνέχεια.
Σημείωση: Τον Χαιρετισμό εκ μέρους της Διοικητού της ΚΤΚ, διάβασε η εκπρόσωπος Τύπου Αλίκη Στυλιανού.